دو نفر از انصار مشاجره لفظى پيدا شد و راجع به غنائم جنگ با يكديگر گفتگو كردند ، آيه فوق نازل شد و صريحا غنائم را متعلق به پيغمبر ص معرفى كرد كه هر گونه بخواهد با آن رفتار كند ، پيامبر ص هم آن را به طور مساوى در ميان همه جنگجويان تقسيم كرد ، و دستور داد كه ميان برادران دينى صلح و اصلاح شود . تفسير همانگونه كه در شان نزول خوانديم آيه فوق پس از جنگ « بدر » نازل شده و پيرامون غنائم جنگى صحبت مىكند و به صورت قانون كلى ، يك حكم وسيع اسلامى را بيان مىدارد ، خطاب به پيامبر ص كرده و مىگويد : « از تو در باره انفال سؤال مىكنند » ( * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَنْفالِ ) * ) . « بگو انفال مخصوص خدا و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله است » ( * ( قُلِ الأَنْفالُ لِلَّه وَالرَّسُولِ ) * ) . بنا بر اين « تقوا را پيشه كنيد و در ميان خود اصلاح كنيد و برادرانى را كه با هم ستيزه كرده‌اند آشتى دهيد » ( * ( فَاتَّقُوا اللَّه وَأَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ ) * ) . « و اطاعت خدا و پيامبرش كنيد ، اگر ايمان داريد » ( * ( وَأَطِيعُوا اللَّه وَرَسُولَه إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ) . يعنى تنها ايمان با سخن نيست ، بلكه جلوه گاه ايمان ، اطاعت بى قيد و شرط در همه مسائل زندگى از فرمان خدا و پيامبر ص است ، نه تنها در غنائم جنگى در همه چيز بايد گوش به فرمان و تسليم اوامر آنها باشيد .